Gewijzigde Beleidsregel nadeelcompensatie Infrastructuur en Waterstaat per 1 januari 2019

Bij besluit van 11 december 2018 heeft de Minister van Infrastructuur en Waterstaat de Beleidsregel nadeelcompensatie Infrastructuur en Milieu 2014 gewijzigd. De wijziging, die onder meer een nadere invulling van het normaal maatschappelijk risico (of normaal ondernemersrisico) behelst, treedt in werking per 1 januari 2019. De regeling zal vanaf dat moment worden aangehaald als ‘Beleidsregel nadeelcompensatie Infrastructuur en Waterstaat 2019’.

In de beleidsregel voor nadeelcompensatie wordt in de artikelen 3 t/m 3d een nieuwe methode geïntroduceerd voor het vaststellen van de schade die onder het normaal ondernemersrisico blijft in geval van tijdelijke inkomensschade door infrastructurele maatregelen. De wijziging sluit aan bij de methode die is voorgesteld in de ‘Handleiding nadeelcompensatie bij infrastructurele maatregelen’, opgesteld door een werkgroep onder het voorzitterschap van prof. mr. Scheltema.

De methode bestaat (kort samengevat) uit de volgende stappen:

• Is sprake van een normale of niet-normale infrastructurele maatregel? Bij een niet-normale maatregel kan de kortingsmethode worden toegepast (artikel 3c), bij een normale maatregel wordt de drempelmethode gehanteerd (zie stap 3).
• Is sprake van bagatelschade (maximaal € 1000,- voor een onderneming) en/of wordt het minimumforfait (2% van de normomzet van een onderneming) niet overschreden? In dat geval blijft de schade voor eigen rekening (artikel 3 lid 2).
• Als een ondernemer schade (boven de bagateldrempel en het minimumforfait) lijdt als gevolg van een normale infrastructurele maatregel, dan wordt beoordeeld of de gestelde omzetdaling of kostenverhoging een omzet- of kostendrempel (ingangsdrempel) overstijgt. Als dat het geval is, dan wordt een forfait toegepast om te bepalen of en, zo ja, welke schade voor vergoeding in aanmerking komt. De hoogtes van de ingangsdrempel en het forfait zijn afhankelijk van de normbrutowinstmarge van de onderneming (artikelen 3a en 3b).

1. Als sprake is van langdurige schade als gevolg van een tijdelijke infrastructurele maatregel (langer dan twee jaar), dan worden met ingang van het derde jaar lagere drempels en forfaits toegepast (artikel 3d).

De beleidsregel is ook op enkele andere onderdelen gewijzigd. Deze wijzigingen hebben betrekking op de inschakeling en samenstelling van onafhankelijke adviescommissies, de vergoeding van kosten van deskundigenbijstand en redactionele wijzigingen.

Voor een uitgebreide toelichting op de nieuwe methode voor het vaststellen van het normaal ondernemersrisico bij tijdelijke inkomensschade en een overzicht van de overige wijzigingen verwijzen wij u naar het besluit van 11 december 2018 en de daarbij opgenomen toelichting. 

Dit is een Legal Update van het team Omgevingsrecht.